رمضان ماه خداست، ماه رحمت، مغفرت، برترين ماه‏ها و شب قدرش بهترين شب‌هاست، رمضان ماه رابطه خلق و خالق و عبد و معبود است، رمضان ماه نزول كتاب‌هاى آسمانى و قرآن مبين است، رمضان ماه اخلاص و تقواست، رمضان ماه ايثار، صبر و مقاومت است.

رمضان ماه روزه، مبارزه و جهاد با نفس است، رمضان ماه تقرب، پرورش ايمان، عبادت و عمل است، رمضان ماه بررسى اعمال و تقدير برنامه هر سال است، رمضان ماه به بند كشيدن شيطان انس و جن است.

آرى آنان كه فرزندان رمضان شدند و شيطان را به بند كشيدند در مبارزه با دشمنان بشريت و استكبار جهانى پيروزند و با پايان ماه با شادى عيدى و هديه و نماز، كارنامه قبولى را دريافت و مدال پيروزى را به سينه مى‏زنند.

 فلسفه وجودي ماه رمضان اين است كه مسلمانان رابطه بين خود و خدا را اصلاح كنند و اسباب اين اصلاح همين روزه و مناجات است.

طبق خطابه رسول خدا ( ص ) سه مسئله سبب بهتر شدن اين رابطه است اول پاك كردن دل و تطهير آن از آلودگيهاست دوم سبك كردن بار گناهان است و سومين مورد اصلاح رابطه با عموم مردم و خوب بودن روابط و اخلاق است.

از آنجایى كه نمى‏توان ماه خدا را آنچنان كه هست معرفى كرد، مگر با سخنان پاسداران دين و وارثان وحى، لذا بر آن شديم با غوص در بحر مواج معارف اهل بيت، از سخنان دُرَربار و هم‏سوى وحىِ اين ماه پيامبر گرامى اسلام و امامان معصوم چهل حديث را در چهار موضوع زير انتخاب كرده و به خدمت پيروان مكتبشان ارائه دهيم.

در فضيلت ماه رمضان، روزه، روزه‏داران و فلسفه روزه

حديث 1

قالَ الباقر(ع): لِكُلِّ شَىْ‏ءٍ رَبيعٌ وَرَبيعُ الْقُرآنِ شَهْرُ رَمَضان.(1)

براى هر چيز بهارى است و بهار قرآن ماه رمضان است.

حديث 2

قالَ على(ع): شَهْرُ رَمَضانَ شَهْرُ اللَّهِ وَشَعْبانُ شَهْرُ رَسُولُ اللَّهِ وَرَجَبُ شَهْرى.(2)

ماه رمضان ماه خداست و ماه شعبان ماه رسول خدا و رجب ماه من است.

حديث 3

قالَ رسول اللَّه(ص): لَوْ یَعْلَمَ الْعَبْدُ ما فى رَمَضانَ لَوَدَّ اَنْ یَكُونَ رَمَضانُ اَلسَنَةَ.(3)

اگر بنده خدا مى‏دانست در ماه رمضان چه فضيلتى است دوست مى‏داشت كه تمام سال رمضان باشد.

حديث 4

قالَ الصادق(ع): اَفْضَلُ الْجِهادِ الصَوْمُ فى الْحَرِّ.(4)

بهترين جهاد روزه دارى در هواى گرم است.

حديث 5

قالَ رسول اللَّه(ص):اِنَّ اَبْوابَ السَّماءِ تُفْتَحُ فِى اَوَّلِ لَیْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ وَلا تُغْلَقُ اِلى اخَرِ لَیْلَةٍ مِنْهُ.(5)

درهاى آسمان در اولين شب ماه رمضان گشوده مى‏شود و تا آخرين شب بسته نمى‏شود.

حديث 6

قالَ الرض(ع):مَنْ قَرَءَ فى شَهْرِ رَمَضانَ آیَةً مِنْ كِتابِ اللَّهِ كانَ كَمَنْ خَتَمَ الْقُرانَ فى غَیْرِ مِنَ الشُّهورَ.(6)

كسى كه در ماه رمضان يك آيه از قرآن بخواند مانند كسى است كه در ماه‏هاى ديگر تمام آن را خوانده است.

حديث 7

قالَ رسول اللَّه(ص): اِنَّ الْجَنَّةَ لَتُنْجَدُ وَتُزَیَّنُ مِنَ الْحَولِ اِلى اَلْحَولِ لِدُخُولِ شَهْرِ رِمَضانَ.(7)

همانا بهشت تزئين و اراسته مى‏شود از سالى به سال ديگر به خاطر ورود به ماه رمضان.

حديث 8

قالَ الصادق(ع): اِذا نَزَلَتْ بِالرَّجُلِ النَّازِلَةِ اَوْ شِدةٍ فَلِیَصُمْ.(8)

هنگامى‏كه انسان را گرفتارى پيش آمد روزه گيرد.

حديث 9

قالَ على‏بن الحسين(ع): اَلسَّلامُ عَلَیْكَ مِنْ شَهْرٍ (رمضان) لا تَنافُسُهُ الْاَيامُ مِنْ شَهْرٍ.(9)

درود بر تو اى ماهى كه هيچ ماهى با تو مسابقه و رقابت ندارد.

حديث 10

قالَ رسول اللَّه(ص): اِنَّ الْجَنَّةَ مُشْتاقَةٌ اِلى اَرْبَعَةَ نَفَرٍ اِلى ... وَصائِمِ شَهْرِ رَمَضانَ.(10)

همانا بهشت به چهار نفر مشتاق است، به ... و كسى كه در ماه رمضان روزه بدارد.