تبليغاتX
رایحه ی عشق
اگر رایحه نرگستان مشامتان را نوازش داد بدان تا عشق راهی نیست ...
 

سلام  بر تو ای ملکوت فروتن خداوند در سرزمین من 

 سلام بر تو ای پاره ی پیکر پیامبر 

 سلام بر تو ای  سلطان سرزمین مهر 

 سلام بر تو ای مولای مهربان و بیکران

آقا جان ! نامت برای من همواره قرین خاطراتی است که از نور آکنده است .

رواق های دل گشای مزارت و کاشی هایی که نور آفتاب جمالت در آن ستاره های درخشان تلالو می باشد و سنگ هایی که پرسخن ترین سنگ های عالمند و با تمام زائران تو راز می گویند و حوض هایی که فواره های معرفت آدمیان در آن می جوشند و گلدسته هایی که اشاره ی همیشه ی توست به آسمان الهی ....

 

 

ضریح مطهر حضرت رضا علیه السلام

 

ایام میلاد شمس الشموس ، امام رئوف ، ثامن الحجج

 

 

« علی بن موسی الرضا علیه السلام »

 

 

بر دوستداران و شیعیان آن حضرت تبریک و تهنیت باد.

 

 


 

 
خانه خيالم پراز ظهور است ...
                     و لحظه لحظه های انتظار در کنجی نشسته اند.
خيال آمدن جمعه موعود وصال که در راه است و بغضی که در غروب آدینه بر سینه مینشیند
هيچ چيز اتفاقی نيست 
 نه اين آدينه های انتظار که از پس هم می آيند ونه غمگینی غروب آن نه انتظار تو  ...
حتی ديدن ياران انتظار تو از پس کوچه های غم آلود تنهایی...
                                      حکايتی از ترنم بهاری نور وجود توست .                         
                                                         گويند عريضه ای  نويس و حاجت خود گير...
اما.... اما  ...    حاجت من   ...     حاجت من  ...    اصلا من حاجتی ندارم   ...   فقط  ... 
 می شود  مهمان سفره تو شوم به هرچه تو بياوری 
ولي اگر به من باشد  فقط  نگاه  تو  را بر اين قلب تيره  خود می خواهم  
معجزه چيست؟
معجزه شکافتن رودی درتاريکی است؟
                           روشن شدن چشمان کوری در انتهای  جهالت ؟ ... 
                                                                                          معجزه اينجاست...
در پس لحظه ها ، کنار پنجره ها ، در آنسوی باغ
                      نشستن چکاوکی  خسته و سر دادن آواز دلدادگی  ...
                                                    نشانه ها کم نيست دلتنگی ها پايان خواهد آمد ...

 




لينك ثابت نوشته شده در سه شنبه 1386/08/22ساعت 20:37 توسط ..:: ستاره ی سهیل ::..

 

سلام دوستان عزیز
چندروز پیش یه مطلبی خوندم شما هم بخونیدش تا ....

«شرایط شفاعت شوندگان»

در  (سوره مدثر 74 آیات 38 تا 48 ) آمده است: [هر نفسی در گرو اعمالی است که به جای آورده، مگر
 اصحاب یمین ، که در بهشتهای گفتگو دارند با مجرمان ، که چه موجب شد شما در آتش دوزخ افکنده شوید؟ می گویند
ما از نمازگزاران نبوده ایم و مسکین را طعام نمی دادیم و ما روز پاداش را تکذیب نموده و به دروغ نسبت می دادیم .
 این حال ما بود تا آنکه مرگ و یقین به ما رسید و بنابراین شفاعتِ شفاعت کنندگان برای آنان هیچ سودی ندارد.]

از این گفتار استفاده می شود که تمام نفوس درگرو اعمال خود هستند و گناهان و خطایایی را که در دنیا مرتکب شده اند روز قیامت آنان را در بند اسارت و مَسکنت مقیّد  و در بند می دارد و فقط اصحاب یمین از این اسارت مستثنی هستند.
 

زیرا آنها از گروه خلاص شده و از بند و زنجیر عواقب سوء کردارشان رهایی یافته و در بهشت ها استقرار یافته اند. در این آیات دوزخیان بوجود چند صفت در خودشان اشاره می کنند ، که آنان را در دوزخ افکنده و مانع از ثمر بخشیدن شفاعت نسبت به آنان شده است . و مفاد این گفتگو چنین می شود که اصحاب یمین، که در دوزخ نیستند، منصّف به این صفات نیستند. این صفاتی که مانع از پذیرش شفاعت درباره ی آنها می شود . و لذا خداوند نفوس آنان را از  گِرو گناهان و معاصی رها ساخته است و به غیر از مجرمانی هستند که از شفاعت محروم شده اند و در نتیجه به دوزخ افتاده اند ، پس معلوم می شود که این رهایی از گرو و اخراج از بند اسارت گناهان بواسطه ی شفاعت بوده است . و بنابراین اصحاب یمین کسانی هستند که شفاعت درباره ی آنها پذیرفته است .

«شفاعت اختصاص به مؤمن گناهکار دارد»

پس اصحاب یمین کسانی هستند که به شفاعت نائل می گردند، و آنان کسانی هستند که از جهت دین و اعتقاد ، پاک و منزه باشند . حال اگر اعمال و کردارشان نیز پسندیده باشد،دیگر در روز بازپسین نیازی به شفاعت ندارند. و اگر اعمالشان مَرضّی و پسندیده حق نباشد، نیازمند شفاعت هستند . پس شفاعت اختصاص به گناهکاران از اصحاب یمین است .
 

چه گناهکارانی؟ مرتکبین به گناهان کبیره نه صغیره. زیرا اگر کسی از گناهان کبیره اجتناب کند، گناهان صغیره اش خود بخود آمرزیده می شود .  (قسمتی از آیه سوره نساء4) و دیگر برای غفران و آمرزش آن نیازی به شفاعت ندارد.

التماس دعا





لينك ثابت نوشته شده در سه شنبه 1386/08/15ساعت 23:55 توسط ..:: ستاره ی سهیل ::..

 

                                 تواضع

 

"باید در مقابل همه تواضع داشته باشیم. هر کس برای خودش آدمی منحصر به فرد است، و مانند یک جام درخشان، محتوی تجربیات خاص خودش. اگر خودم را بالاتر از دیگران بگیرم نمی‌توانند از دانش خود درون جام من بریزند. اما اگر خودم را پایینتر از آنها بگیرم دانش آنها خود به خود به جام من می‌ریزد، بر اثر نوعی جاذبه معنوی.

هر انسانی، حتی آن ساده‌ترین کارگر یا آن دردسر آفرین‌ترین یا پلیدترین آدم، چیزی برای یاد دادن به ما دارد. همه آنها به ما کمک می‌کنند تا شخصیت خود را بسازیم و توان دوست داشتن دیگران را در خود پرورش دهیم. بنابراین هر شخصی یک استاد معنوی بالقوه است.

 

قدر دیگران را نمی‌دانیم، چون تواضع نداریم. با نابینایی در مسیر زندگی گام بر‌می‌داریم. آینه‌ای رو به روی خودمان گرفته‌ایم و فقط خود را می‌بینیم. کس دیگری را نمی‌توانیم ببینیم. به همین دلیل اکثر افراد فکر می‌کنند حق با آنهاست و دیگران اشتباه می‌کنند. اینها کارشان به تنهایی می‌کشد، چون اسیر پیله ذهنی کوچک خود هستند. برای همین است که قرنهاست جنگ همچنان ادامه دارد. چون هیچ‌کس سعی نمی‌کند قبل از قضاوت، از دیدگاه دیگران به مسائل نگاه کند."

 

 

 




لينك ثابت نوشته شده در جمعه 1386/08/04ساعت 2:19 توسط ..:: ستاره ی سهیل ::..