| تبليغات | X |
اماما از فراغت جان ما سوخت
ز سوز درد و داغت جان ما سوخت
اماما گل برايت ناله سر داد
براي حرفهايت ناله سر داد
شقايق سر به ديوار زمين زد
ستاره چنگ بر عرش برين زد
ز هر سو نالهاي برخاست از دل
و هر عاشق سراپا غرق در گل
خدايا اين چه غوغايي است اينجا
كه گويد با شما درد دل ما
اماما رفتنت آتش به جان زد
نه تنها جان كه بر روح جهان زد
فراغت را تحمل كي توان كرد
فلك با ما چرا اين امتحان كرد
دل ما را شكسته داغ هجرت
وجودم را گسسته داغ هجرت
اماما حرمت ايران تو بودي
تمام روح اين سامان تو بودي
ز چشمم سيل اشك سرخ جاري است
دلم سرشار از ابر بهاري است
وجود ما بدون تو چه تلخ است
و شادي بي تو از دل رخت بر بست
كجا رفت آن صداي گرم و ساده؟
مگر نبض زمين باز ايستاده؟
نگاهت روح يك دريا شهامت
كلامت بارش باران رحمت
تو را عشق و شهامت ميشناسد
تو را روح شهادت ميشناسد
اماما از تو گفتن كار من نيست
كه شأن تو ز جنس هر سخن نيست
